★☆★絶対......愛してる★☆★

上記の広告は１ヶ月以上更新のないブログに表示されています。
新しい記事を書く事で広告が消せます。

~~~~~**>Zettai,,,,,,I Love You (21st) <**~~~~~


“มึงจะเอาข้อมูลบริษัทนี้ไปทำไมวะ มันปิดตัวไปตั้งหลายปีแล้วนะ”

เรียวยื่นเอกสารปึกหนึ่งให้เพื่อนรักที่ตอนนี้เข้ามานั่งจุมปุ๊กอยู่บนโซฟาในห้องพักของตัวเอง ยามะพีรับมาเปิดดูสองสามทีแล้วก็ยิ้มกับตัวเอง ทั้งๆที่ยังอ่านไม่ละเอียดด้วยซ้ำ

“มาปลุกกูซะแต่เช้า ถ้าเป็นผู้หญิงปลุกนะกูจะตื่นไม่มีรอเลย”

“งั้นคราวหน้ากูต้องแต่งเป็นผู้หญิงมาปลุกมึงว่างั้นเถอะ”

~~~~~**>Zettai,,,,,,I Love You (20th) <**~~~~~


“จะซื้อดอกอะไร........พามาซะไกลขนาดนี้”

แล้วก็เป็นไปอย่างที่สัญญากับคาเมะ จินพามาซื้อดอกไม้ก่อนไปพักผ่อนตากอากาศกันจริงๆ แต่คนนำทางอย่างคาเมะก็พามาไกลจนถึงชานเมือง ไกลจนจินเหนื่อยจนอยากจะนอนมันที่นี่ซะเลย

“ต้นนี้มีที่นี่ที่สวยที่สุด ก็เลยอยากมา ชั้นอยากมาตั้งนานแล้วแต่ก็ไม่มีใครมาเป็นเพื่อน”

~~~~~**>Zettai,,,,,,I Love You (19th) <**~~~~~



ในยามเช้า........ที่แสงอาทิตย์สาดส่อง ผ่านท้องฟ้าสดใสที่เปลี่ยนจากสีมืดสนิทเป็นสีฟ้าครามในแรกอรุณ



ทุกๆเช้า มันเคยเป็นเช้าที่ใครบางคน อาจตื่นขึ้นมา แล้วพบกับความเสียใจ ความโดดเดี่ยว ความเหงา



เป็นเช้า ที่ใครบางคน ต้องคอยหลบหน้า.....และเฝ้ารำคาญกับการมีตัวตนของอีกคน



แต่ว่าวันนี้..............................

~~~~~**>Zettai,,,,,,I Love You (18th) <**~~~~~


01.12 am.

“คุณจิน มาไม่บอกกันเลย ดิชั้นเลยไม่ได้เตรียมห้องไว้ให้”

จินก้าวเดินเข้ามาในห้องกว้างอันหรูหราและโอ่โถงในสถานที่หนึ่ง ซึ่งใครๆที่อยู่ในละแวกเดียวกันก็คงรู้จักกันดี คฤหาสน์อาคานิชิเด่นตระหง่านแต่ไร้ซึ่งผู้อยู่อาศัย มีเพียงผู้ดูแลบ้านและสาวใช้เพียงไม่กี่คนเท่านั้น จินกลับมา เจอบรรยากาศเดิมๆ กลิ่นอายเดิมๆอีกครั้ง แต่ยอมรับเลยว่า จินไม่ชินที่จะต้องเผชิญกับมันเลย

“พอดีผมไปธุระมา ผ่านมาทางนี้เลยอยากจะมาค้างที่นี่แค่นั้น”

~~~~~**>Zettai,,,,,,I Love You (17th) <**~~~~~


Tulul............


เสียงโทรศัพท์เรียกหาคนที่กำลังหลับใหลอยู่บนเตียงนุ่มสองสามครั้งเห็นจะได้ ถึงแม้ว่านี่มันจะเป็นเวลาปาเข้าไปสี่ทุ่มกว่าๆแล้ว แต่ใครกันนะที่โทรมาเอาตอนนี้

โทรศัพท์มือถือยี่ห้อหรูสีขาวถูกมือเล็กของเจ้าของของมันรับขึ้นมาแล้วกรอกเสียงใส่ด้วยความงัวเงีย เจ้าตัวไม่ลืมที่จะหันไปดูร่างสูงซึ่งนอนหลับแล้วจับมือเล็กๆไว้อยู่ใกล้ๆ ทว่าทั้งตัวของเค้ายังคาชุดทำงานเอาไว้ไม่ต่างกับตัวเองเลย

“ยามาชิตะคุง?”

~~~~~**>Zettai,,,,,,I Love You (16th) <**~~~~~


Monday, 09.26 am.

ในคอฟฟี่ช็อปเล็กๆภายในตัวบริษัทโฆษณามีชื่อ เหลือเพียงร่างเล็กบอบบางในชุดลำลองแบบพนักงานโฆษณาทั่วไปที่กำลังนั่งจ้องไอควันจางๆที่ลอยเหนือแก้วกาแฟถ้วยอุ่น มือข้างนึงกำลังกำโทรศัพท์มือถือพร้อมนิ้วเรียวที่ตั้งท่าว่าจะกดไอ้เจ้าตัวหนังสือที่อยู่บนปุ่ม คาเมะจะทำอะไร......ใช่ เจ้าตัวคิดว่าส่งเมสเสจน่าจะทำให้เขินน้อยที่สุดยังไงล่ะ

วันนี้วันสำคัญของจิน
คาเมะก็เลยคิดว่าอยากจะส่งกำลังใจเล็กๆน้อยๆไปให้
แต่จะว่าไป.....อย่าทำดีกว่า
เดี๋ยวกำลังใจจะกลายเป็นตัวซวยทำให้งานจินพังกันพอดี

~~~~~**>Zettai,,,,,,I Love You (15th) <**~~~~~


ตั้งแต่วันนั้น ดูเหมือนว่าจินกับคาเมะจะไม่ค่อยได้มองหน้ากันเสียเท่าไหร่ พูดคุยก็ไม่มากเท่าที่ควร ทั้งคู่ทำเหมือนวันๆไม่มีกันและกันอยู่บนโลกใบนี้ ความจริง....นั่นเป็นเพราะคาเมะไม่กล้าที่จะทำอะไรให้มันขัดหูขัดตาจิน หน้าที่แม่บ้านแม่เรือนที่ตัวเองเคยทำก็ยังคงทำเป็นปกติ แต่สิ่งที่คาเมะทำทุกวันดูเหมือนมันจะเป็นที่แปลกใจสำหรับจินมากเหลือเกิน ถึงแม้จะบอกว่าจะทำทุกอย่างให้เหมือนเดิมก็เถอะ

ทั้งที่วันๆจินก็หมกมุ่นแต่กับงานตัวเอง
แล้วมีเวลาที่จะมาสนใจชีวิตเล็กๆชีวิตนึงด้วยหรือ?

“คาเมะ...........”

2 Se7eN


2 Se7eN ~~O*>> Last Special THE TWINS IN DISNEY SEA # End


เป็นเวลากว่าหนึ่งชั่วโมงแล้ว ที่คาเมะเดินตามหาสามหมีจนแทบตาย ระยะทางในดิสนี่ย์ซีแห่งนี้มันกว้างไกลเกินกว่าที่คนตัวเล็กๆอย่างคาเมะจะเดินทั่ว คาเมะรู้ว่าตัวเองเดินมาครึ่งทางแล้ว แต่มันก็ท้อเหลือเกิน เพราะเดินไปทางไหนก็หาไม่เจอแม้กระทั่งเงา ความเหนื่อยล้าทำให้คาเมะรู้สึกแย่แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ความพยายามลดน้อยลงเลย ถึงแม้จะรู้ว่าตัวเองกำลังจะร้องไห้ก็ตามที

ไปไหนกันหมด.หายไปไหน.

คาเมะเดินพูดแบบนี้มาตลอดทาง ภาพที่คนตัวเล็กๆเดินถือโคนไอศครีมที่ละลายหมดจนเลอะมือบางนั้นสร้างความสนใจให้คนที่เดินผ่านไปมาอยู่ไม่น้อย แต่ก็เท่านั้น ไม่มีใครสนใจและมาคอยถามว่าคนๆนี้เป็นอะไร คาเมะเองก็ได้แต่เดินตามหาไปจนเท้าเริ่มปวดหนึบๆ เหนื่อยจนใจเต้นรัว มืออีกข้างก็ถือข้าวของที่หวังจะเอามาให้ลูกๆกับคุณป๊ะป๋าสุดหล่อพะรุงพะรังไปหมด คาเมะไม่รู้จะทำยังไง ไม่กล้าไปบอกว่าหลงทางกับที่บ้าน ตัวเองก็ไม่ใช่เด็กแล้ว แฝดอ้วนรู้ขึ้นมาจะหัวเราะเยาะแม่เค้าซะเปล่าๆ

กำลังจะมีโชว์นี่นา..

2 Se7eN


2 Se7eN ~~O*>> Last Special THE TWINS IN DISNEY SEA # 1


คาซึยะ!...เสร็จรึยัง!

แป๊บนึง.....เดี๋ยวออกไปแล้ว!

นี่มันหลายแป๊บแล้วนะ....ไปช้าคนก็เยอะสิ!

เดี๋ยวคนมันก็ต้องเยอะทั้งวันอยู่แล้วแหละน่า!

อ้าว....พูดงี้ได้ไง....ตัวเองบอกเองว่าให้ไปเร็วๆไม่ใช่เหรอหม่าม้า!

พูดเล่นน่า....เดี๋ยวออกไป.....แต่งตัวแป๊บนึง!

เสียง โต้ตอบกันไปมาดังมาตั้งแต่เช้าแล้ว....สามชีวิต....รออยู่ชีวิตเดียวนี่แหละ .....กะอีแค่จะออกไปข้างนอกหน่อยเดียวพิถีพิถันกว่าชาวบ้านอีก

คุณแม่ช้าเนอะ....ยูกิเอะจัง....ยูกิคุง

ป๊ะ ป๋ามองหน้าลูกแฝดสลับกันไปมา....ลูกสาวนั่งบนตักอีกข้าง....ลูกชายนั่งบนตัก อีกข้าง.....สบสายตากับป๊ะป๋าบอกว่าเห็นด้วยอย่างแรงเลยที่ป๊ะป๋าพูดแบบนี้ ......รู้มั้ยตอนนี้ป๊ะป๋าจินขาชาหมดแล้วเพราะขาต้องแบกรับน้ำหนักของลูกรัก ทั้งสองมาเป็นเวลานานสองนาน....ไม่รู้สองแฝดนี่จะอ้วนไปไหน....ป๊ะป๋าปวดขา หมดแล้ว

ด๊า......ด๊า................